Crush konserinden döndüm, otobüste yazıyorum, sesim yok

Sabah 08.30'da kapıdaydık. Evet, sabah. Konser akşam dokuzda.

Değdi mi diye sormayın, cevabı belli. Ama bir şey söyleyeyim: sahnenin kaygan olduğu an kalbim durdu. Biri dengesini kaybetti, herkes aynı anda nefesini tuttu. Toparladı, devam etti, alan çıldırdı.

Benim Olsana'yı ilk kez orada duyduk. Kimse bilmiyordu, nakaratı ikinci seferde herkes söylüyordu.

Otobüs Harem'den kalktı, yastık işe yaradı. Yarın İzmir, sonra uyku.